Vervolgens werden wij naar de gereedstaande bus begeleid, de bus waar wij nog lang in  hebben verbleven en veel met elkaar hebben gedeeld. Wij werden verwacht op het Head office van Dilmah. Wij werden verwelkomd met een heuse krans van theebladeren en een  spectaculair ontvangst door Dilhan en Malik ( Dil – MA), de 2 zonen van de founder mr. Merrill J Fernando.

Zij leiden het bedrijf tegenwoordig en hebben het de laatste jaren uitgebouwd tot een sterk merk. In de boardroom hadden we een informeel gesprek met de 2 super sympathieke bestuurders om vervolgens een tea tasting te krijgen en persoonlijk een demo te krijgen van Dilhan hoe je een perfecte kop thee zet en een uitleg over de verschillende soorten thee en hun proces.

Hoe je een perfecte kop thee zet leg ik graag later uit en kom er dus op terug.

Alleen wist je wat wereldwijd de gemiddelde tijd is die men neemt om een kop thee te trekken? ——-18 seconden———-

Ok, alvast 1 weetje;

Groene thee moet 2 minuten trekken en zwarte thee 3-5 minuten.

De volgende ( eerste officiële) dag van de trip begon met een gezamenlijk ontbijt, waarna we een briefing kregen van Dilmah en onze Australische host chef Peter Kuruvita.

Hij heeft een restaurant in Sydney en is half Sri lankaans van zijn vaders zijde.

Hij heeft een inspirerend kookboek geschreven over de Sri lankaanse keuken aangevuld met

verhalen en anekdotes over zijn herinneringen over zijn eerste levensjaren in Sri Lanka.

Het is ook in het Nederlands uitgegeven en is echt een aanrader. Het boek is bovendien prachtig vormgegeven.

De briefing bestond uit waar het progamma uit bestaat en waar op gelet moet worden.

O.a. werd verteld wat te doen bij slangen beten, hhmmmm.

Ook maakte ik kennis met het OZ ( australische) camera team die deze trip zou vastleggen in de vorm van een documentaire die wereldwijd verspreid zal worden.  Ik werd voorgesteld aan mijn 2 commis waarvan er 1 zichzelf

Rambo noemde. Die naam deed hij, bleek later, zichzelf geen eer aan.

Zij zouden voorbereidingen treffen voor als wij weer terug zouden komen om het slotdiner in het Hilton te verzorgen.

O ja, en de kleermakers uit kandy waren er om onze maten op te nemen voor de chefs jackets

die Dilmah heeft laten maken voor de chefs.

De volgende ( eerste officiële) dag van de trip begon met een gezamenlijk ontbijt, waarna we een briefing kregen van Dilmah en onze Australische host chef Peter Kuruvita.

Hij heeft een restaurant in Sydney en is half Sri lankaans van zijn vaders zijde.

Hij heeft een inspirerend kookboek geschreven over de Sri lankaanse keuken aangevuld met

verhalen en anekdotes over zijn herinneringen over zijn eerste levensjaren in Sri Lanka.

Het is ook in het Nederlands uitgegeven en is echt een aanrader. Het boek is bovendien prachtig vormgegeven.

De briefing bestond uit waar het progamma uit bestaat en waar op gelet moet worden.

O.a. werd verteld wat te doen bij slangen beten, hhmmmm.

Ook maakte ik kennis met het OZ ( australische) camera team die deze trip zou vastleggen in de vorm van een documentaire die wereldwijd verspreid zal worden.  Ik werd voorgesteld aan mijn 2 commis waarvan er 1 zichzelf

Rambo noemde. Die naam deed hij, bleek later, zichzelf geen eer aan.

Zij zouden voorbereidingen treffen voor als wij weer terug zouden komen om het slotdiner in het Hilton te verzorgen.

O ja, en de kleermakers uit kandy waren er om onze maten op te nemen voor de chefs jackets

die Dilmah heeft laten maken voor de chefs.

Na een klein middag slaapje gehouden te hebben, hebben Robert en ik het zwembad even getest.

Die was aan de andere kant van de weg gesitueerd. Even een koele duik deed ons goed

en even aklimatiseren.

Daarna werden wij verwacht in 1 van de restaurants van het hotel;

Curry Leaves, de locatie waar later bleek ik de menu’s moest voorbereiden voor het charity diner aan het einde van de trip.

De 12 chefs en de organisatie van Dilmah werden aan elkaar voorgesteld tijdens een sri lankaans diner;

Matias uit Chili, Rohan uit Sri lanka en executive chef van het Hilton, Radim uit Czech Republic, Mukul uit India, Mario uit Belgie, Peter ( onze host) uit Australie,Tomas uit Lithouwen, Shane en Simon uit Nieuw Zeeland, Jaroslaw uit Polen, Shahid uit de Malediven, en natuurlijk Robert onze Tea sommelier. Een international gezelschap dus.

De stemming was een beetje afwachtend en aarzelend, hoewel ik met een aantal al een eerste klik had.

Ik kon het niet laten om even aan de demo kok te vragen hoe het naan brood wordt gemaakt.

Voor ik het wist mocht ik het proberen, viel niet mee voor een linkshandige, maar lukte aardig…..toch

Na weer herenigd te zijn begaven wij ons richting de slurf;

Wel even de Dilmah Tea bar bekeken; Impressive, maar had er meer van verwacht eerlijk gezegd. Gedurende de reis zou ik daar steeds meer een idée van krijgen hoe de Dilmah T bar eruit zou moeten zien in mijn ogen.

Bij het inchecken bleek dat mijn boardingpass weer te zijn upgrade naar business class.

Waarom Robert niet? praten hielp niet, jammer.

Gelukkig was het maar 4 ½ uur vliegen.

Toch was mijn stoel een supersonische;

Er zat een heel control panel bij, net wat voor mij.

Hij kon in alle standen EN hij kon ook masseren en wel op een aantal manieren;

The wave, zig zag en pulse… Gekkenhuis.

Na 2 uur had ik de stoel en het entertainment channel met 600 channels onder controle en de baas. Ook wel vermoeiend.

Ik kreeg het wel even te kwaad omdat ik voor het eerst Jamie en jacqie zo lang moest missen.

Het afscheid was dan ook moeilijk;

“Papa, waarom moet je zolang weg, vind je het niet leuk bij mij?”

Ik smolt van binnen natuurlijk, maar deze reis zou goed voor mij zijn.

Naast mij zat een alleraardigste meneer uit Sri Lanka die fotograaf was . Hij vertelde dat Dilmah goed stond aangeschreven en dat de mensen prettig bij de Dilmah familie werken.

Op aanraden van hem koos ik voor het sri lankaanse ontbijt, heerlijk.

Ik kom al goed in de stemming.

Jammer dat de thee die geserveerd werd veel te bitter was.

Aandacht is wel nodig, ook voor thee zetten.

Omdat hij toch bij het raam zat en zijn beroep kwam mij goed van pas, vroeg ik hem…..

Het eerste beeld van Sri Lanka.

Na een luxe en heerlijke reis nu in Dubai aangekomen, of was het Abu Dhabi was de verwarring.
Nee, Dubai. We hadden 3 uur om over te stappen. Deze waren snel om met een niet zo beste Jasmijn thee en een Bord vol Nachos. Wat is het toch fijn om met gelijkgestemden te praten over zaken die ons bezighoudt.

Bij het inchecken bleek dat mijn boardingpass weer te zijn upgrade naar business class.

Waarom Robert niet? praten hielp niet, jammer.

Gelukkig was het maar 4 ½ uur vliegen.

Toch was mijn stoel een supersonische;

Er zat een heel control panel bij, net wat voor mij.

Hij kon in alle standen EN hij kon ook masseren en wel op een aantal manieren;

The wave, zig zag en pulse… Gekkenhuis.

Na 2 uur had ik de stoel en het entertainment channel met 600 channels onder controle en de baas. Ook wel vermoeiend.

Ik kreeg het wel even te kwaad omdat ik voor het eerst Jamie en jacqie zo lang moest missen.

Het afscheid was dan ook moeilijk;

“Papa, waarom moet je zolang weg, vind je het niet leuk bij mij?”

Ik smolt van binnen natuurlijk, maar deze reis zou goed voor mij zijn.

Naast mij zat een alleraardigste meneer uit Sri Lanka die fotograaf was . Hij vertelde dat Dilmah goed stond aangeschreven en dat de mensen prettig bij de Dilmah familie werken.

Op aanraden van hem koos ik voor het sri lankaanse ontbijt, heerlijk.

Ik kom al goed in de stemming.

Jammer dat de thee die geserveerd werd veel te bitter was.

Aandacht is wel nodig, ook voor thee zetten.

Omdat hij toch bij het raam zat en zijn beroep kwam mij goed van pas, vroeg ik hem…..

Het eerste beeld van Sri Lanka.

Vandaag is het dan zover; Vanmiddag vertrek richting Sri Lanka.
Ik reis samen met Robert Schinkel, nederlands eerste thee sommelier.
We zullen in het vliegtuig het denk ik veel over thee en Dilmah gaan hebben. En oh ja; Ik kreeg toch een leuk mailtje van Dilhan Fernando met een goede reis wens en een uitnodiging om bij de familie Fernando thuis te komen eten. And i love the food.

Meerval gepaneerd met gember, thaise kruidige viskoekjes,  cous cous, gewokte andijvie en saus van vongole

Ingrediënten;

- 3 meervalfilets
- 100 gr. bloem
- 200 gr. aardappelen
- 2 tomaten
- 1 theel. kerriepasta
- 1 ei
- 1 eetl. oestersaus
- gember
- Morrocan mint green tea, ( Dilmah)
- 100 gr. couscous
- peterselie, limoen en koriander

Meerval:
Bestrooi 2 filets met geraspte gember en bak aan weerszijde een paar minuten in hete olie. Op smaak brengen met peper en zout.

Viskoekjes:
Kook 200 gr. aardappelen en pureer.
Bak de meervalfilet in kleine reepjes en meng dit samen met de aardappelpuree in de blender. Voeg een theelepel kerriepasta toe en 1 ei.
Blend alles samen tot een gladde massa.
Meng de massa in een bekken met 1 eetlepel oestersaus, 2 fijngesneden citroenbladeren en 100 gram bloem.
Maak 5 ronde schijfjes en bak om en om goudbruin in een koekenpan.

Couscous:
Trek van de theeblaadjes een bouillon, voeg wat sinaasappelsap naar smaak toe aan de bouillon en wel hierin de couscous. Snijd de tomaten, zonde zaadlijsten in kleine stukjes en voeg dit toe samen met het sap van de limoen een handje koriander en peterselie.
Tenslotte wat olijfolie om de couscous een beetje te maken smeuïg

Vongole
Zet in een pan 1 teentje knoflook en een sjalotje aan
Voeg de gewassen vongole toe op hoog vuur en blus af met witte wijn.
en laat ze doorgaren met de deksel op de pan totdat alle schelpen open zijn.
Voeg peterselie en peper en zout naar smaak toe.

Eet smakelijk

Frank van der Zande
Umoja food.nl®